"Yesterday is history. Tomorrow a mystery. Today is a gift. That’s why it's called the present…"

Ik ben iemand die in het heden leeft, uitkijkend naar de toekomst en het verleden laat voor wat het is.

Constant komen er nieuwe mensen in mijn leven, waarmee het klikt en die enige meerwaarde geven aan mijn heden - vrienden - en zo bijdragen tot mijn persoonlijke happiness. Ik ben nu eenmaal een sociaal wezen dat mensen met open armen en vrij van (voor)oordelen in haar leven sluit. Geschillen en ruzies liggen me dan ook niet en ik hou me daar steeds buiten, zeker als ze mij persoonlijk niet aanbelangen. Ik bewaar dan ook de nodige afstand als er conflicten opduiken, wil geen actief deel uitmaken van tussenmenselijke spanningen die niks met mij te maken hebben.

Verweven netwerken maken dat soms moeilijk, maar toch lukt het me aardig om nog steeds neutraal en open-minded mensen te benaderen en een kans te geven in het heden, ook al is het soms een herhaalde kans, die in het verleden al weinig succesvol bleek... Iedereen maakt nu eenmaal fouten.

Maar, als vuile natrapperij en valselijke beschuldigingen in het spel zijn, die dan nog berusten op geruchten en uit de context gerukte 2de hands informatie, dan raakt me dat… heel even toch. Gewoon omdat het me frustreert als de moeite niet gedaan wordt om bij de bron te informeren, als wilde veronderstellingen en speculaties voor waarheid worden rondgestrooid en als onderlinge spanningen geprojecteerd worden op mij als buitenstaander en frustraties op die manier uitgewerkt worden op een externe pispaal, zonder ook maar de bredere context mee in beschouwing te nemen.

Het verleden, zowel het verre als het recente mag van mij rusten en ik heb eerlijk gezegd genoten van de laatste paar maanden, waarin de rust de bovenhand had en het gewone leven rustig verder kabbelde en me op zijn stromingen vanuit het heden stilaan meenam richting toekomst. Want, een voltooid verleden golf is gewoon de vlakke zee, rustig en kalm. De zee is ondertussen echter terug woeliger, door externe stromingen, die het zwemmen op dit moment weinig aangenaam maken… De golfbrekers die de druk wat wegnemen, volstaan schijnbaar niet.

De golven, ze waren ooit zo inspirerend, ik keek naar hen op, liet me meermaals door hen meesleuren en zag het kunstige ervan, bewonderde hun kracht. Maar, ik ben te oud om me bezig te houden met deze woelige wateren, gezien ik de meerwaarde ervan al lang niet meer zie, ook al genoot ik ervan om ze vanuit de verte te bewonderen, te zien ontplooien en zag ik nog steeds het mooie ervan, in woord en beeld, zonder echter actief te willen participeren. Ik heb mijn kusten afgebakend, de baai afgesloten om de golven buiten te houden, iets wat me deugd gedaan heeft. Gewoon kunnen genieten van de meer besloten rustige wateren, die zoveel potentieel hebben en zoveel meer voldoening geven dan het spel van eb en vloed.

De golfbreker vertoont nu een scheur, die ik met alle macht terug wil dichten, om mijn veilige baai te beschermen. Het is mijn baai, mijn leven, mijn keuze om rustige wateren te verkiezen boven woelige. De wispelturigheid van de golven doet me nog steeds hopen dat het tij zal keren en ze een andere koers gaan nemen, terug richting bron, waar ze ontstaan zijn, waar de waarheid ligt en waar ze ver uit de buurt blijven van mijn paradijselijke en afgeschermde baai. Meer vraag ik niet dan gewoon met rust gelaten te worden, me mijn leven te laten leven… in het heden.

Je beschouwt mijn baai misschien als een artificiële poging om de golven buiten te houden, maar het is niet aan jou om daarover te oordelen, noch is het fair me steeds weer te veroordelen om dingen die ver buiten jouw leefwereld staan en waar je geen vat op hebt en die je niet begrijpt, omdat je er geen deel (meer) van uitmaakt. Mijn baai houdt binnen wat ik belangrijk vind, wat voor mij waardevol is en waar ik mijn leven mee wil invullen... En, ja, ze houdt ook buiten waar ik geen deel van wil uitmaken.

Ik keek naar je op om de kwaliteiten die je hebt, in woord en beeld. Het ga je goed, be happy en laat je creativiteit de vrije loop.

I am not the one who is trying to cage you… You go your own way, always did and always will. I am no part of this and don't want to be! Leave me out and let me keep my own safeness without any interference...

Technologische vooruitgang?

Moderne technologie… Denken we maar eens terug aan een tijd, niet zo heel lang geleden dat we allemaal kleingeld of een “belkaartje” op zak hadden voor de telefooncel. Want, bereikbaarheid was iets waar je “een vaste lijn” voor nodig had. Je nam de witte of gele gids erbij, zocht op wie/wat je moest hebben en belde. Toen kwam de semafoon of beeper, kwestie van te kunnen zien als iemand je nodig had en iets later de autotelefoon, uit noodzaak om ook in de wagen bereikbaar te zijn en te kunnen bellen. E-mail en de GSM deden hun intrede en de laatste pakweg 10-15 jaar zijn we permanent bereikbaar: in bed, op het toilet, in de bus, aan de kassa van de supermarkt, tijdens een filmavondje, op een kidsuitstapje, enz. En, beslis je al eens een keer van niet op te nemen, dan moet er wel iets schelen, want je bent “onbereikbaar”. Modern talking dus… (Beetje hilarisch, bij de mindpic van de gelijknamige popgroep uit de jaren ‘80)

Toen kwamen de netwerksites, al dan niet sociaal of werkgerelateerd. We zijn ge-linked-in, twitteren, hebben een facebook- en andere profielen en bloggen. SMS-jes zijn ondertussen eigenlijk alweer passé, want de meesten zijn permanent online en kunnen met hun laptop, I-phone of aanverwanten zelfs “onderweg” mailen, via mobile uploads hun leven “sharen” op elk moment van de dag of nacht.

Leuk, je sociale contacten onderhouden vanuit je luie zetel, letterlijk tussen de soep en de patatten (vrouwen kunnen multitasken, weet je wel), terwijl de kids TV kijken of vanop het toilet, hoewel dit laatste niet aan mij besteed is.

Anyway, de technologische vooruitgang. En, daaraan gekoppeld ook de ontelbare (om)wegen om ze te gebruiken, misbruiken en de grenzen ervan af te tasten. Want, door het wegvallen van technologische beperkingen en de creatie van meer en andere mogelijkheden is er de laatste jaren (toen de computer en gsm ons permanent bereikbaar begonnen te maken) niet alleen de drang gekomen om meer en meer te “sharen” met anderen, buiten de eigen beperkte leefomgeving, maar is er ook de drang om steeds meer en meer te weten te komen van een ander… Je googelt eens iemand en komt zo al heel wat te weten over diens werksituatie, sportieve, educatieve of culturele interesses en zo meer. Sommige mensen gaan daar echt ver in, in het bevredigen van die nieuwsgierigheidsdrang, in het inbreken in iemands privacy en toch over de hier en daar opgebouwde muurtjes ter bescherming en beperking van ongewenste blikken te gluren. Opvallend ook dat net zij die zichzelf het hardst beschermen, schijnbaar de beste “truukjes” kennen om via omwegen toch de informatie te vergaren waar ze zo nieuwsgierig op zaten te wachten… Want, elk beveiligingssysteem is perfect te omzeilen, dat is al lang duidelijk. Je leven ligt te grabbel. Aan ons, de “technologische generatie” en onze kinderen om er verstandig mee om te leren gaan, respect op te brengen voor een ander en te vermijden dat we voyeuristische gluurders worden met een exhibitionistisch kantje aan.

Jaloers op mijn moeder, die weigert een bankkaart te gebruiken, die geen GSM bezit (en dus enkel thuis, via vaste lijn op haar privénummer – unlisted – te bereiken is) en niet via Google, Facebook of andere sites te traceren is. Zij heeft niks te beveiligen, behalve haar toegangsdeur, moet niet wakker liggen van de verwevenheid van haar sociale kringen, gezien die kring heel erg beperkt is en al jaren meegaat. Als zij in de tuin werkt, dan is ze gewoon onbereikbaar, want daar hoort ze de telefoon niet. Als ze de gordijnen dichttrekt, dan is ze niet thuis of wil ze gewoon even niemand zien of horen. Haar eiland is, ondanks haar jeugdige spirit, niet meer van deze tijd.

Maar, net dat is er zo charmant aan… Benieuwd of mijn vader zijn afgedankte laptop aan haar “verkocht” gaat krijgen en ze weldra de wondere wereld van het e-mailen gaat ontdekken. Ik twijfel eraan…

Mooi schouwspel...

A positive attitude may not solve all your problems, but it will annoy enough people to make it worth the effort

(Herm Albright)

Time flies...

Sweet dreams...